مقالات

پس از واریز وجه لینک دانلود بلافاصله بصورت کامل دراختیارتان قرار می گیرد و همچنین یک پشتیبان از محتوای قابل دانلود به ایمیلتان نیز ارسال می شود.

حقوق اصحاب دعوای واخواهی

دسته بندی ها: ,
  

عنوان: حقوق اصحاب دعوای واخواهی

قالب بندی: WORD

تعداد صفحات: 25

این تحقیق در مورد دعوای واخواهی بوده و به بررسی تاریخچه و قوانین آن در حقوق ایران می پردازد. این تحقیق به دانشجویان رشته حقوق و دیگر رشته های مرتبط جهت درس کار تحقیقی پیشنهاد می گردد.

 نکته: بخش های مقدمه و فهرست مطالب این تحقیق را در بخش توضیحات (پایین همین صفحه) ملاحظه فرمائید.

5,400 تومان

توضیحات

مقدمه

واخواهي حاصل مصدر واخواندن است که در لغت به معناي عمل اعتراض مي باشد. که واخواست نيز از آن مشتق شده است.اما اصطلاح واخواهي در قانون آئين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب در امور مدني،تنها به شکايتي گفته مي شود که محکوم عليه غائب نسبت به حکم غيابي مطرح مي کنند.بنابراين اصطلاح اعتراض در حقوق، مفهومي اعم و فراتر از واخواهي دارد.

بررسي سابقه تاريخي واخواهي در ايران

قبل از ورود به بخش اصلي لازم است مسير تکامل واخواهي در حقوق ايران را بررسي کنيم. از زمان حکومت قانون اصول محاکمات حقوقي مصوب ۱۳۲۹ قمري (۱۲۹۰ شمسي) تا سال ۱۳۳۱ شمسي علاوه بر حکم غيابي ،قرار غيابي نيز پيش بيني شده و آراي غيابي ،درهرحال قابل اعتراض دردادگاه صادره کننده آن بود.در اصلاحات سال ۱۳۳۱ (لايحه قانوني اصلاح قانون آئين دادرسي مدني)وصف غيابي به احکام اختصاص يافت و قابليت اعتراض تمام احکام غيابي در دادگاه صادره کننده آن تا سال ۱۳۴۹ ادامه داشت.بنابراين درپی اقامه دعوا و رسيدگي چنانچه خوانده به موجب حکم غيابي محکوم مي گرديد، مي توانست نسبت به حکم اعتراض نمايد.پس از اعتراض به حکم ،دادگاه صادره کننده ، با توجه به اعتراضات معترض و پاسخ احتمالي معترض عليه ،نسبت به رسيدگي و صدور راي اقدام مي نمود و بالاخره پس از صدور راي در مرحله واخواهي ،محکوم عليه راي مزبور علي القاعده حق داشت نسبت به آن درخواست پژوهش نمايد.که در اين مرحله نيز مرجع پژوهش ،با لحاظ شکايت پژوهشي و پاسخ احتمالي پژوهش خوانده،نسبت به رسيدگي و صدور راي اقدام مينمود.در قانون اصلاح بعضي از مواد قانون آئين دادرسي مدني در سال ۱۳۴۹ با توجه به مواد ۱۷۴و۱۷۵ اصلاحي حق واخواهي تنها نسبت به آن دسته از احکام غيابي پيش بيني گرديد که قابل پژوهش نباشد.اين ترتيب که با الهام از حقوق فرانسه مقرر شده بود ،علاوه بر اين که حق محکوم عليه غالب را در شکايت از حکم محفوظ مي داشت،از اطاله دادرسي و تاخير در صدور راي قطعي تا اندازه قابل توجهي جلوگيري مي نمود.اين رويه تا سال ۱۳۶۴ ادامه داشت .در اين سال قانون تشکيل دادگاههاي حقوقي يک ودو به تصويب رسيد و درماده ۱۰آن تصريح شد که(( در مورد احکام غيابي محکوم عليه غايب اعتراض دارد….)) در نتيجه قانونگذار ،به مقررات سال ۱۳۲۹ قمري که البته تا سال ۱۳۴۹ شمسي معتبر بود بازگشت. قابليت اعتراض کليه ي احکام غيابي در ماده ۳۰۵ قانون آئين دادرسي مدني مصوب ۲۱/۱/۱۳۷۹ نيز تصريح شده است که موضوع اين مقال بررسي مواد ۳۰۵ تا ۳۰۸ قانون مزبور مي باشد.

فهرست مطالب

مقدمه
بررسي سابقه تاريخي واخواهي در ايران
اصحاب دعوا
واخواهي کدام قسمت از دادرسي را تشکيل مي دهد؟
مهلت واخواهی
آثار واخواهی
از چه آرايي مي توان واخواهي کرد؟
حکم غيابي
مرجع واخواهي از احکام غيابي چه دادگاهي است؟
آيا از احکام غيابي صادره ازدادگاه تجديد نظر استان هم مي توان واخواهي کرد؟
اثر تعلیقی و توصیف حکم
حقوق واخواه
اعتراض به بهاي خواسته
تعرّض به ساير ادلّه
منابع

نقد و بررسی ها

هیچ بررسی نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که نقد می نویسید “حقوق اصحاب دعوای واخواهی”


*

اطلاعات فروشنده