مقالات

پس از واریز وجه لینک دانلود بلافاصله بصورت کامل دراختیارتان قرار می گیرد و همچنین یک پشتیبان از محتوای قابل دانلود به ایمیلتان نیز ارسال می شود.

پایان نامه اثربخشی آموزش رابطه والد کودک به مادر

  

عنوان: پایان نامه « اثر بخشی آموزش رابطه والد – کودک (cprt) به مادران بر پرخاشگری و کیفیت رابطه والد- فرزندی در کودکان پرخاشگر »

قالب بندی: WORD

تعداد صفحات: 144

این پایان نامه ارشد که در 5 فصل و به صورت تحقیقی ، پژوهشی و پرسشنامه ای تهیه و تنظیم شده و کلیه استانداردهای مورد نیاز یک پایان نامه در آن رعایت شده و به صورت بسیار کامل می باشد. این پایان نامه به دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد رشته های روانشناسی ، علوم اجتماعی و دیگر رشته های مرتبط با آن پیشنهاد می گردد.

نکته: بخش های چکیده ، مقدمه ، بیان مسأله و فهرست مطالب این پایان نامه را در بخش توضیحات (پایین همین صفحه) ملاحظه فرمائید.

28,600 تومان

توضیحات

چکیده
زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش رابطه والد – کودک (cprt) به مادران بر پرخاشگری و کیفیت رابطه والد- فرزندی در کودکان پرخاشگر شهر قزوین در سال ۱۳۹۴ بود.
روش: پژوهش حاضر یک مطالعه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران کودکان ۶- ۴ ساله مهدکودکهای شهر قزوین بودند که با روش نمونه گیری داوطلبانه با جايگزيني تصادفي انتخاب و در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار داده شدند. گروه آزمایش ۱۰ جلسه تحت آموزش رابطه والد-کودک قرار گرفتند و گروه کنترل در طول این مدت در انتظار درمان ماندند. روش جمع آوري داده ها بر اساس پرسشنامه استاندارد پرخاشگری کودکان پیش دبستانی واحدی و همکاران (۱۳۸۷) و پرسشنامه استاندارد ارزیابی رابطه والد-فرزند فاین و همکاران (۱۹۸۳) انجام گرفت. پایایی پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ محاسبه شد که مقدار آن برای پرسشنامه پرخاشگری کودکان پیش دبستانی ۸۱/. و پرسشنامه ارزیابی رابطه والد-فرزند بالای ۷۰/. به دست آمد. تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده از اجرای پرسشنامه ها از طریق نرم افزار SPSS 20 در دو بخش توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) انجام پذیرفت.
یافته ها: نتایج تحقيق نشان داد كه آموزش درمانی والد-کودک، موجب کاهش پرخاشگری (کلامی- تهاجمی، فیزیکی- تهاجمی و خشم تکانشی) در کودکان پرخاشگر شده است. در حالی که نمرات پرخاشگری رابطه ای تغییر معنی داری نداشته است. همچنین آموزش رابطه درمانی والد-کودک، رابطه والد با کودک پرخاشگر را بهبود می بخشد.
نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش به نظر می رسد که آموزش رابطه والد-کودک می تواند به عنوان یک برنامه آموزشی در جهت ارتقا کیفیت رابطه والد-کودک و کاهش پرخاشگری کودکان در مراکز مشاوره مورد استفاده قرار گیرد.
واژه هاي كليدي: آموزش رابطه والد-فرزند،کیفیت رابطه والد-فرزند، پرخاشگری کودکان

فهرست مطالب

مقدمه
خشم یکی از مهمترین و تاثیر گذارترین هیجان ها در زندگی انسان است. برانگیختگی آن به صورت مکرر می تواند، فعال کننده رفتار پرخاشگرانه بوده و به سازگاری روانشناختی و سلامت فردی آسیب رساند. خشم و پرخاشگری یکی از نشانه های اختلال سلوک است که در آن حقوق اساسی دیگران، مقررات و یا هنجارهای اجتماعی و اخلاقی عمده ی مناسب با سن، زیر پا گذاشته می شود (بارلو، پاول، گیل کریست و فوتیادون ، ۲۰۰۸). همواره مسائل فردی و اجتماعی متعددی وجود داشته که از این هیجان متاثر شده است و خشونت، قابل پیش بینی ترین پیامد آن است (ون دالن ، ۲۰۰۸).
پرخاشگری اختلالی است که در کودکان به صورت های مختلف بروز می کند (اونیشی، کاواباتا، کورکاوا و یوشیدا ، ۲۰۱۲). پرخاشگری دوران کودکی و خردسالی پیش بینی کننده رفتارهای پرخطر بعدی است زیرا این رفتارها می تواند رفتارهای بزهکاری، سوءمصرف مواد، افسردگی و افت تحصیلی را در آینده پیش بینی کند (نویدی، ۱۳۸۷). رفتار پرخاشگرانه رایج در میان کودکان در حال حاضر چالش عمده ای در مدارس ایجاد کرده است این مشکلات رفتاری مانند تمایلات مخرب، نزاع، نافرمانی مربوط به این گونه رفتار می باشد (ون لیر، ویتارا و ایزنر ، ۲۰۰۷). رفتار پرخاشگرانه می تواند توسط یک فرد یا یک گروه نشان داده شود و یا می تواند یک فرد یا یک گروه را هدف قرار دهد. علاوه بر این برای رهبری کردن یا کنترل تهدیدهای فیزیکی رفتارهای پرخاشگرانه به طور عمومی نیاز به یک قربانی دارد که این قربانی می تواند تاثیر منفی بر پرورش شخصیت داشته باشد (پولمن ، ۲۰۰۸). با توجه به این که کودکان در قرن بیست و یکم در معرض تاثیرات نامطلوب رسانه ها و چالش های بیشتر در مقایسه با کودکان در دهه های گذشته می باشند کودکان در این دوره خود را بیشتر در معرض انواع مختلف خشونت در جامعه و همسالان و خانواده می بینند (لنا، چونگ و روزلنا ، ۲۰۱۰).
در زمینه کاهش رفتار پرخاشگرانه کودکان محققان بیشتر به رابطه بین والدین و کودکان می پردازند. درمان تعامل والد-کودک به والدین کمک می کند تا روابط گرم و پاسخگرانه ای با کودکان برقرار سازند و رفتار کودک را به طور موثری مدیریت نمایند. این مدل بر این فرض استوار است که بهبود تعاملات والد-کودک، منجر به بهبود عملکرد کودک و خانواده خواهد شد. این آموزش، مستقیما رفتارهای بیش از حد کنترل کننده ی والدین- که مشخص شده نقش زیادی در در ایجاد پرخاشگری کودکان دارد- را هدف قرار می دهد (چوپیتا، براون و بارلو ، ۱۹۹۸). بنابراین در این پژوهش برآنیم به بررسی اثربخشی آموزش والد-کودک به مادران بر پرخاشگری و کیفیت رابطه والد-فرزندی در کودکان پرخاشگر بپردازیم.
در این فصل به بررسی کلیات تحقیق پرداخته خواهد شد. به همین منظور ابتدا مسأله تحقیق بیان می گردد و سپس به تشریح و بیان اهمیت موضوع پژوهش پرداخته خواهد شد. در ادامه نیز فرضیات و اهداف پژوهش بیان می گردد و در نهایت متغیرها و مؤلفه های تحقیق به صورت مفاهیم نظری و عملیاتی تعریف می شود.

بیان مساله

از شایعترین مشکلات کودکان و نوجوانان که از دلایل مهم ارجاع آنها برای مشاوره و رواندرمانی نیز می باشد، مسئله خشم و پرخاشگری است (سوخودولسکی، کاسینوف و گرمن ، ۲۰۰۴؛ برنمن، میتلمن و بیر ، ۲۰۰۷). در ایران نیز مسائل مرتبط با خشم از خشم از قبیل رفتارهای مقابله ای، خصومت و پرخاشگری یکی از مهمترین و اصلی ترین عوامل مراجعه کودکان و نوجوانان برای مشاوره و رواندرمانی است (شهیم، ۱۳۸۶). خشم یک پاسخ هیجانی شدید به محرومیت و تحریک شدگی است که با افزایش برانگیختگی خودکار و تغییر فعالیت سیستم عصبی مرکزی مشخص می شود (کندال ، ۲۰۰۰، به نقل از شکیبایی، تهرانی دوست، شهریور، آثاری، ۱۳۸۳). به بیانی دیگر خشم به حالتی عاطفی یا هیجانی اطلاق می شود که گستره ای از تهییج ملایم تا خشم وحشیانه یا عصبانیت را در بر می گیرد و غالباً زمانی که مانعی در راه رسیدن به اهداف یا ارضای نیازهای افراد وجود دارد تجلی پیدا می کند‌ (درتاج، مصائبی و اسد زاده، ۱۳۸۸).

تعاریف مختلفی از پرخاشگری و زیر گروهها و طبقه بندیهای آن، بنابر نظریات مختلف و در راستای اهداف گوناگون، مطرح شده و پژوهشهای بسیاری نیز پیرامون آنها صورت گرفته است. یک طبقه بندی، در راستای پژوهش حاضر، شامل پرخاشگری آشکار و رابطه ای می باشد. پرخاشگری آشکار- فیزیکی و کلامی- شامل رفتارهای خصمانه نظیر زدن، هل دادن، لگد زدن و نیز تهدید به انجام اعمال به صورت کلامی می باشد (شهیم، ۱۳۸۶)؛ اما بنابر گفته پژوهشگران، رفتار پرخاشگرانه به صورت آشکار تنها بخشی از کل فراوانی آن را شامل می شود. پرخاشگری رابطه ای، شکلی از پرخاشگری است که فرد پرخاشگر با هدف بر هم زدن روابط دوستانه و بین فردی قربانی، اقدام به پخش شایعات یا بدگویی و وادار کردن افراد به قطع ارتباط با فرد می نماید و از این طریق باعث منزوی شدن او می گردد (کریک و گراتپتر ، ۱۹۹۵). آمارهای متفاوت و حتی متناقضی در مورد فراوانی پرخاشگری رابطه ای بین پسر و دختران وجود دارد به نحوی که برخی از محققان میزان آن را در میان دختران بیشتر برآورد کرده، برخی دیگر تفاوت جنسیتی در این موضوع گزارش نکرده و برخی دیگر نیز- که البته کم هستند- فراوانی پرخاشگری رابطه ای در پسران را بیشتر گزارش نموده اند (ماتورا، هاشمیتو و تویچی ، ۲۰۰۹).

امروزه پرخاشگری کودکان به طور فزاینده ای تحت عنوان یک موضوع سلامت عمومی مورد ملاحظه قرار می گیرد. تعیین عامل های خطر اولیه، اولین و مهمترین گام در پیشگیری از خشونت به شمار می رود. پژوهشهای انجام شده تاکنون نشانگر مشارکت و دخالت عوامل مختلف بیرونی از قبیل جامعه، محیط، خانواده و تحصیلات و نیز عوامل درونی از قبیل شخصیتی، عاطفی، شناختی و عصب زیست شناختی در پدیده پرخاشگری کودکان می باشد (برادبری و کلارک ، ۲۰۰۹). پژوهشهای اخیر بر نقش متقابل این عوامل و بر هم کنش آنها در پرخاشگری کودکان تاکید می کند (سلف براون، فردریک، بیندر، ویتاکار، لاتزکر، ادواردز  و همکاران، ۲۰۱۱).

همانطور که ذکر شد یکی از عامل های خطر اولیه در پرخاشگری، محیط ابتدایی رشد کودک بالاخص خانواده می باشد. تحقیقات انجام شده در این زمینه بر نقش فعال رفتار والدینی، سبک های فرزندپروری و رابطه والد- فرزندی تاکید نموده و آنها را از عامل های خطر وقوع و افزایش پرخاشگری در کودکان و بالطبع نوجوانان و بزرگسالان می دانند. کانگر، نپل، کیم، واسکراملا  (۲۰۰۳) در پژوهشی دریافتند بین فرزندپروری سخت و انضباط خشن مانند تنبیه بدنی با مشکلات پرخاشگری و رفتارهای برون ریزی فرزندان رابطه وجود دارد. میشیل و شودا  (۲۰۰۸) بیان می کنند روابط اولیه کودک با والدین در پرخاشگری رابطه ای با همسالان مشارکت دارد. براتمن  و همکاران (۲۰۰۹) نیز در پژوهشی بر روی ۹۲ خانواده دریافتند رابطه اولیه والدین با فرزند و شیوه فرزندپروری آنها با پرخاشگری کودکان رابطه دارد. این محققان و محققان دیگر، برقراری محیطی گرم و صمیمی در خانواده و رابطه محبت آمیز بین والدین و فرزندان را عاملی در جهت کاهش پرخاشگری کودکان با پرخاشگری بالا می دانند (نام و چان ، ۲۰۱۴؛ بوچارد، دیون، هیانس و لابرگ ، ۲۰۱۳).

همانگونه که انتظار می  رود و با توجه به رویکردهای مختلف در زمینه خشم و پرخاشگری، رویکردهای مختلف درمانی نیز ارائه شده و موردآزمون قرار گرفته اند. از دیرباز درمانهای دارویی برای کنترل خشم و پرخاشگری مورد تحقیق و استفاده قرار گرفته است که از جمله آنها می توان به استفاده از اولانزاپین (الیز و زارباتنی ، ۲۰۰۷)، متیل فندیت و ریسپریدون (فیندلینگ ، ۲۰۰۳) اشاره نمود. در یک مطالعه بر روی نوجوانان پرخاشگر، افرادی که جلسات ۲۰ دقیقه ای ماساژ درمانی دریافت کرده بودند کاهش در اضطراب، خصومت و پرخاشگری را گزارش کردند (دیگو  و همکاران، ۲۰۰۲ به نقل از فیلد، دیگو، هرناندز- ریف ، ۲۰۰۷). سمیجسترز و کلون  (۲۰۰۶) عنوان می کنند که می توان از ابزارها و فنون هنر درمانی برای برانگیختن و تخلیه پرخاشگری در محیط درمان استفاده نمود. برنمن و همکاران (۲۰۰۷) در پژوهشی دریافتند فنون آرامش و آرمیدگی همراه با سایر تکنیک های درمانی می تواند به کودکان کمک کندتکانه های پرخاشگرانه خود را مدیریت نموده و از موقعیت های بحرانی که ممکن است در نتیجه پرخاشگری به وجود آیند پیشگیری و جلوگیری نماید. همچنین از دیگر شیوه های درمان پرخاشگری می-توان استفاده از رفتار درمانی و نیز شیوه شناختی رفتاری با شیوه روانی- آموزشی را نام برد (وکیلی، ۱۳۸۶).

یک درمان نسبتاً جدید در حوزه اختلالات رفتاری کودکان، رابطه درمانی والد- کودک (CPRT) می-باشد که در آن تمرکز بر بهبود بخشیدن رابطه والد و کودک می باشد و بر این فرض استوار است که بهبود رابطه والد کودک باعث بهبود مشکلات رفتاری و عاطفی کودک می گردد. این نوع درمان که توسط لندرث و براتون  (۲۰۰۶) مطرح گردید و یکی از انواع فیلیال تراپی می باشد، از والدین به عنوان یک عامل درمانی استفاده نموده و درمانگران در جلسات هفتگی با والدین کودکان ملاقات نموده و به آنها می آموزند که چگونه محیطی گرم ایجاد نموده، رابطه ای غیرقضاوتی، پذیرنده بودن قید و شرط و اصیل با فرزند خود برقرار نموده و از این طریق باعث ایجاد احساس ایمنی در کودک خود گردند (لندرث و براتون، ۲۰۰۶) مهارت هایی که در این مدل درمانی به والدین آموزش داده می شود از جمله مهارت های اصلی بازی درمانی کودک محور می باشند و برخی از آنها عبارتند از انعکاس احساسات، بازگرداندن مسئولیت و معتبر دانستن تلاش های کودک (لندرث، ۲۰۰۲).

رابطه درمانی یک مدل آموزشی ۱۰ جلسه ای فیلیال ترابی است که دستورالعمل آموزشی را با یک محیط گروهی حمایتی ترکیب می کند. تکنیک های بازی درمانی کودک محور و سایر مهارت ها در محیطی آموزش داده می شوند که به کودکان این اجازه را می دهد تا احساسات و نگرانیهای کنونی خود را آموخته و بیان نمایند. پویایی گروه در رابطه درمانی به طور بالقوه می تواند محیطی حمایتی برای والدین دارای کودک پرخاشگر ایجاد نماید. والدین کودکان پرخاشگر احساس استرس بیشتری در امر فرزندپروری داشته و پذیرش کمتری نسبت به فرزند خود دارند به نحوی که رابطه متقابل دارای کیفیت لازم نمی باشد. تجربه گروهی می تواند به والدین کمک نماید به نرمالسازی احساسات والدین کودکان پرخاشگر کمک نماید (لندرث و براتون ۲۰۰۶).

بیشتر پژوهش های انجام گرفته در مورد اثر بخشی رابطه درمانی به صورت کمی بوده است ولی با این حال پژوهشهای اندکی نیز به صورت کیفی تاثیر این مداخله را مورد ارزیابی قرار داده است. در یکی از این پژوهشها مشخص گردید که رابطه درمانی موجب افزایش دانش و اطلاعات و نیز اعتماد به نفس والدین در فرزندپروری شده، ارتباط ولد- کودک تقویت شده روابط آنها مستحکم تر شده و نیز این مداخله موجب کاهش مشکلات رفتاری در میان شرکت کنندگان کودک می شود (ادوارد، سالیوان، مینی والن و کانتور ، ۲۰۱۰). لذا با توجه به مرور ادبیات پژوهش، ملاحظه می شود جایگاه یک درمان با تاکید بر رابطه اولیه والد- کودک- به عنوان یکی از برانگیزنده های اولیه پرخاشگری در کودکان- در ادبیات پژوهشی پرخاشگری خالیست. از آنجایی که رابطه درمانی والد کودک به طور عام تر فیلیال تراپی در درمان شماری از مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان از جمله اختلال سلوک اختلال کمبود توجه- بیش فعالی، کاهش استرس والدین و بهبود روابط خانوادگی در جمعیت های مختلف و متفاوت بکار رفته و پژوهشها حاکی از اثر بخشی آن می باشد (کینزورثی و گرزا ، ۲۰۱۰، ویسکتورم ، ۲۰۰۹)، می توان این چنین فرض کرد که این درمان می تواند این خلا را پرنموده و باعث کاهش انواع مختلف پرخاشگری در کودکان و بهبود رابطه والد- فرزندی گردد. بنابراین محقق در این پژوهش به این مسئله می پردازد: آیا آموزش رابطه والد – کودک (cprt) به مادران بر پرخاشگری  و کیفیت رابطه والد- فرزندی در کودکان پرخاشگر موثر است؟

فهرست مطالب

چکیده 
فصل اول: کلیات پژوهش 
۱-۱٫ مقدمه 
۱-۲٫ بیان مساله 
۱-۳٫ اهمیت و ضرورت پژوهش 
۱-۴٫ اهداف تحقیق 
۱-۴-۱٫ اهداف کلی 
۱-۴-۲٫ اهداف جزئی 
۱-۵٫ فرضيه ‏هاي تحقیق 
۱-۵-۱٫ فرضیه اصلی 
۱-۵-۲٫ فرضیه های فرعی 
۱-۶٫ تعاریف مفهومی و عملیاتی پژوهش 
۱-۶-۱٫ تعاریف مفهومی
۱-۶-۱-۱٫ پرخاشگری
۱-۶-۱-۲٫ کیفیت رابطه والد-کودک
۱-۶-۱-۳٫ آموزش رابطه والد-کودک
۱-۶-۲٫ تعاریف عملیاتی 
۱-۶-۲-۱٫ پرخاشگری
۱-۶-۲-۲٫ رابطه والد-کودک
۱-۶-۲-۳٫ آموزش رابطه والد-کودک
فصل دوم: مبانی نظری و پیشینه پژوهش 
۲-۱٫ مقدمه
۲-۲ رابطه والد-فرزند 
۲ – ۲ – ۱ مبانی نظری
۲-۲- ۱- ۱ رفتار گرایی
۲-۲- ۱-۲ روان تحلیل گری
۲-۲-۱-۴ نظریه دلبستگی
۲-۲-۱-۵ الگوی وینتر باتوم 
۲-۲-۱-۶ الگوی شفر 
۲-۲-۱-۷ نظریه تعامل گرای نمادین
۲-۲-۱-۸ دیدگاه انسجام لاولر و یون
۲-۲-۲ الگوهای نظری جدید
۲-۲-۳ نظریه بوم شناختی براون فن برنر
۲-۲-۴ ارتباط والدین با فرزندان
۲-۲-۵ تأثیر والدین بر تحول کودک
۲-۲-۶ روابط فرزندان و والدین و ایجاد خود مختاری
۲-۲-۷ محبت و صمیمیت با کودک
۲-۲-۸ والدین و فعالیت های فرزندان
۲-۳٫ تعریف پرخاشگری
۲-۳-۱٫ انواع پرخاشگری
۲-۳-۲٫ چه عواملی در کودکان باعث پرخاشگری می شوند؟
۲-۳-۳٫ نظریه های پرخاشگری
۲-۳-۳-۱٫ پرخاشگری به مثابه یک سائق
۲-۳-۳-۲٫ نظریه فیزیولوژیکی (عصب شناختی، زیست شناختی)
۲-۳-۳-۳٫ نظریه یادگیری اجتماعی
۲-۳-۳-۴٫ نظری شناختی پرخاشگری
۲-۳-۳-۵٫ نظریه روانکاوی
۲-۳-۴٫ درمان پرخاشگری
۲-۳-۵٫ سبکهای تعامل والد-کودک
۲-۴٫ پیشینه داخلی و خارجی پژوهش
۲-۴-۱٫ پیشینه خارجی 
۲-۴-۲٫ پیشینه داخلی 
۲-۵٫ مدل مفهومی تحقیق 
فصل سوم: روش شناسی پژوهش 
۳-۱٫ مقدمه
۳-۲٫ فرآيند پژوهش 
۳-۳٫ روش تحقيق 
۳-۵٫ نمونه، روش نمونه‌گيري و حجم نمونه
۳-۶٫ روش جمع آوری اطلاعات
۳-۷٫ ابزار گردآوري داده‌ها 
۳-۷-۱٫ پرسشنامه پرخاشگری کودکان پیش دبستانی
۳-۷-۲٫ پرسشنامه ارزیابی رابطه والد – فرزند فاین و همکاران 
۳-۸٫ روایی و پایایی ابزار گردآوری دادهها
۳-۸-۱٫ روایی/ اعتبار 
۳-۸-۲٫ قابلیت پایائی/ اعتماد 
۳-۹٫ روش اجرا 
۳-۱۰٫ محتوای جلسات آموزش والد کودک 
۳-۱۱٫ ملاحظات اخلاقی 
۳-۱۲٫ روش تجزيه و تحليل داده‌ها 
۳-۱۲-۱-تجزیه و تحلیل با استفاده از آمار توصیفی 
۳-۱۲-۲- تجزیه و تحلیل با استفاده از آمار استنباطی 
۳-۱۳٫ قلمرو تحقيق 
۳-۱۳-۱٫ قلمرو زماني پژوهش 
۳-۱۳-۲٫ قلمرو مکاني پژوهش 
۳-۱۳-۳٫ قلمرو موضوعي پژوهش 
فصل چهارم: تجزيه وتحليل داده‌ها 
۴-۱٫ مقدمه 
۴-۲٫ شاخص های توصیفی متغیرهای تحقیق 
۴-۲-۱٫ پرخاشگری 
۴-۲-۲٫ رابطه والد- فرزند 
۴-۳٫ تحليل نتایج 
۴-۳-۱٫ همگنی ماتریس واریانس- کوواریانس 
۴-۳-۲٫ همگنی واریانس های خطا 
فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری 
۵-۱٫ مقدمه 
۵-۲٫ تفسیر يافته هاي پژوهش 
۵-۳٫ محدودیتهای خارج از اختیار پژوهشگر 
۵-۴٫ محدودیتهای در اختیار پژوهشگر 
۵-۵٫ پیشنهادهای برگرفته از یافته های پژوهش 
۵-۶٫ پیشنهادهایی برای پژوهش های بعدی 
فهرست منابع 
منابع فارسی 
منابع انگلیسی
پیوست 
ب: خروجی نرم افزار

نقد و بررسی ها

هیچ بررسی نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که نقد می نویسید “پایان نامه اثربخشی آموزش رابطه والد کودک به مادر”


*

اطلاعات فروشنده